Muzungu in the mist: dag 15 – 30 mei – van Mabira Forest naar Sipi Falls

Afscheid van Fried, en we poseren nog voor foto’s. Toch moeten we zien dat we op tijd vertrekken. Doel is namelijk Sipi Falls, gelegen in het oosten van Oegande aan de voet van Mount Elgon en vlak bij de grens met Kenya. Moeilijk om er te geraken is het niet. De eerste etappe starten we gewoon door gepakt en gezakt post te vatten aan de overkant van de straat, en enkele minuten later onderhandelen we al over de prijs om aan boord te gaan van een matatu. Na een vermoeiende reis van enkele uren waarin we met 18 personen op elkaar geklemd zitten in het busje dat in theorie maximaal 12 mensen mag vervoeren, komen we stoffig en goed door elkaar geklutst aan in Mbale.

Lunch in de Coffee Tree Bar and Restaurant met – nogmaals – kip voor mij, en dan zetten we te voet koers naar het 15-minuten verder gelegen taxipark. Sommige chauffeurs proberen ons de rit naar Sipi Falls te verpatsen voor een prijs met een nulletje te veel, maar we botsen toch snel op iemand die van de eerste keer de juiste prijs laat vallen. Uitzonderlijk, zo vinden we en we dichten dit toe aan het feit dat de man behoorlijk gelovig is – te oordelen aan de gospelachtige muziek die hij speelt in de wagen tenminste. Te vroeg victorie gekraaid in elk geval met betrekking tot het reiscomfort, want binnen de kortste keren zitten we met 7 in de auto. We prijzen ons in elk geval wel gelukkig dat het gaat om een rit van slechts 60 kilometer, en dan nog over asfaltweg van uitzonderlijk goede kwaliteit (naar het schijnt zowat het beste stuk in gans Oeganda).

Na bijna de ganse dag onderweg te zijn geweest, worden we afgezet vlakbij Crow’s Nest. Deze lodge is aanbevolen door de reisgids, maar ondernemende kerels van een concurrerend etablissement pal ernaast staan op post om ons als klanten weg te kapen. Het verhaal van Alex van Crow’s Nest dat de concurrentie soms mensen misleid met het argument dat Crow’s Nest gesloten is, doet ons ertoe besluiten bij ons initiële plan te blijven. Maar we beloven aan Tom van de concurrerende Twalight Lodge toch een borrel te komen drinken, wat we ook doen. Ook daar genieten we van een verstommend knap uitzicht op de 3 watervallen van de fameuze Sipi Falls, met de onvermijdelijke Club/Nile natuurlijk.

Tegen zonsondergang begeven we ons naar de top van de helling waarop Crow’s Nest lodge gelegen is, om te genieten van een verbazingwekkend weids uitzicht op enkele westelijk gelegen meren. Magistraal! Dan wacht het avondmaal in Crow’s Nest, waarna we de nacht doorbrengen in een kleine banda met stapelbed en klamboes in goede staat.