Gelezen in De Standaard:
Wie vanaf 1 januari 2010 nog plastic zakken gebruikt in Oeganda, riskeert een celstraf van drie jaar of een boete van 1.500 dollar. Dat meldt de Oegandese pers zaterdag.
Gelezen in De Standaard:
Wie vanaf 1 januari 2010 nog plastic zakken gebruikt in Oeganda, riskeert een celstraf van drie jaar of een boete van 1.500 dollar. Dat meldt de Oegandese pers zaterdag.
En jawel, ook twee jaar na de reis blijven we veel belangstelling hebben voor alles wat er gebeurt in Oeganda … en blijft deze blog leven. Interessante artikels, foto’s etc: als het betrekking heeft op Oeganda – dan komt het hier terecht.
Tijd daarom om toch een grote vergetelheid recht te zetten, namelijk het feit dat Ingrid ondertussen gestart is met een actie ten bate van de 55 families in een dorpje in West Oeganda, genaamd Kyakabeizi. Ontwikkelingshulp is door wijzigende inzichten een andere richting ingeslagen, en vrijblijvende giften hebben plaats geruimd voor projecten waarbij ondersteuning wordt geboden voor initiatieven van de lokale bevolking. Zo ook het “Tuchwemu” project “We take action”, dat er – kort samengevat – op gericht is om de families in Kyakabeizi te ondersteunen in het genereren van eigen inkomsten voor eten, schoolgeld voor de kinderen en (de premie voor) de primaire gezondheidszorg. In wat volgt: het volledige projectplan van Ingrid en de manier waarop het tot stand gekomen is.
Het project
Het “Tuchwemu”-project heeft tot doel, de groep van 55 families in een dorpje in West Oeganda, genaamd Kyakabeizi, de mogelijkheid te bieden om eigen inkomsten te gaan genereren voor eten, schoolgeld voor de kinderen en (de premie voor) de primaire gezondheidszorg.
Introductie
10 jaar geleden heb ik tijdens mijn werk als ontwikkelingswerkster, in een dorpje in West Oeganda genaamd Kyakabeizi, Kembabazi Monicah leren kennen. Ze was toen 17 jaar en moest nog beginnen met de middelbare school. Omdat haar ouders, aan AIDS, waren overleden werd ze, samen met haar 6 broers en zussen, door haar oma verder opgevoed. Er was voor de kinderen geen geld om naar school te kunnen gaan. Ze woonden in een plaggenhut net zoals de meeste van de andere gezinnen uit het dorp.
Met financiële hulp van familie en vrienden in Nederland kon Monicah naar school gaan, heeft ze in 2005 haar O’levels gehaald (te vergelijken met MAVO-niveau), heeft ze een baan kunnen krijgen in het lokale ziekenhuis van Ishaka, als assistent verpleegkundige in opleiding en zorgt ze nu voor een redelijk bestaan voor haar broers en zussen en haar oma. Tijdens het bijwonen van haar huwelijk begin december 2008 viel me op, dat er zo weinig veranderd was in haar kleine dorpje. Dezelfde plaggenhutjes, latrines en kinderen die in versleten afdankertjes rondliepen en niet naar school gaan. Hoe is het toch mogelijk dat alle ontwikkelingshulp, welke al meer dan 20 jaar aan het land wordt gegeven, hier op microniveau zo weinig effect heeft gehad. Het is eigenlijk te schokkend voor woorden wat je aantreft in zo’n dorp, wetende hoeveel geld er wordt uitgegeven aan allerlei hulpprojecten.
Daarom wil ik deze gemeenschap zelf gaan helpen.Achtergrond
Het dorp, de community Kyakabeizi, bestaat uit 240 mensen verdeeld over 55 families, waarvan er 22 bestaan uit weeskinderen. Weeskinderen in Oeganda zijn wees als ze 1 of 2 ouders niet meer hebben. Veel mensen in de leeftijd van 25 tot 40 jaar zijn overleden aan AIDS. Hierdoor bestaat de community vooral uit veel (wees)kinderen en veelal ouderen (50+).
Samen met mijn moeder heb ik in februari 2009, tijdens een lokale bijeenkomst, met de mensen uit Kyakabeizi, gesproken over hun ideeën om geld te genereren voor eten, schoolgeld voor de kinderen of om gezondheidszorg te kunnen betalen.
Vorig jaar augustus hebben ze een association opgericht: de “Kyakabeizi Twimukya Association’”. “Twimukya” betekent “geven van kracht”. Deze Association had verschillende initiatieven, zoals:
- Een ‘Savings and Credit Scheme” (Micro Financiering) opzetten. Ze wilden dat elke familie een bedrag van 30 eurocent elke maand opzij zet op de gezamenlijke bankrekening zodat mensen van het verzamelde bedrag een lening kunnen krijgen. Deze wordt dan met rente terugbetaald. Helaas konden de meeste mensen die 30 eurocent per maand niet opbrengen.
- Een partytent en stoelen en borden etc kopen om te verhuren tijdens trouwerijen en doopfeesten etc. Zij hebben de overtuiging dat daar een markt voor is. Ze hadden bedacht dat elk gezin een bedrag van 4 euro zou geven. Met het bedrag van 220 euro wilde ze de spullen gaan kopen. Helaas hebben tot nu toe 4 gezinnen kunnen bijdragen.
Het ontbreekt dus aan geld. Van de ruim 240 mensen die er wonen hebben er 7 een vaste baan, als bewaker of leraar op een plaatselijke school. Al de andere families leven van hun kleine stukje land. Deze mensen hebben op goede dagen misschien 1,000 shs (30 eurocent) om uit te geven. De meeste dagen hebben ze niks. Hoe ze overleven? Dat vragen wij ons ook soms af hier. Maar omdat het land heel vruchtbaar is kunnen de meeste mensen toch wel wat verbouwen dat net genoeg is voor eigen consumptie. Maar daar houdt het dan wel mee op.Het idee
Door mijn ervaringen van de afgelopen 10 jaar met ontwikkelingshulp ben ik ervan overtuigd geraakt dat mensen het beste zelf hun geld kunnen verdienen in plaats van afhankelijk te moeten zijn van anderen. Er zijn veel goede ideeën en plannetjes bij de mensen maar het ontbreekt aan startkapitaal. Dat is het grootste probleem. Microfinanciering heeft geprobeerd dat probleem op te lossen maar dat is voornamelijk in de stedelijke gebieden gelukt. Voor het platteland is het erg moeilijk om in aanmerking te kunnen komen voor een lening bij een microfinancierings instituut omdat men onderpand moet kunnen geven en de rentes zijn erg hoog. De mensen van deze gemeenschap kunnen dit gewoonweg niet betalen. Daarom willen we nu eens proberen de “Kyakabeizi Twimukya Association’” het gewenste startkapitaal te geven om, via de verhuur van een partytent, geld te kunnen genereren. De inkomsten van de verhuur wordt op de bankrekening van de “Kyakabeizi Twimukya Association’” gezet. Individuele families kunnen dan geld gaan lenen. De gemeenschap zal hiervoor regels opstellen, die ervoor moeten zorgen dat het geld op een gestelde termijn wordt terugbetaald met een kleine rente. Hierdoor zal het geld blijven groeien. De leningen mogen ook alleen maar worden gegeven voor het genereren van meer geld zoals kippen aankopen om de eieren te verkopen op de markt. Of voor het aankopen van varkens. De kleine biggetjes die daarna kunnen worden verkocht leveren weer elk 12 euro op. Zo kunnen ze hun kleine ‘businessjes” stimuleren en kan er dus geld worden verdiend. Het mag niet worden geleend voor bijvoorbeeld het betalen van schoolgeld van de kinderen omdat het dan moeilijk gaat zijn om zeker te zijn dat het kan worden terugbetaald want waarmee gaan ze dan het gewenste bedrag plus rente terugbetalen?
Het Plan
Om aan het geld te komen voor het startkapitaal, minimaal 5000 euro, vragen wij geld te storten op onderstaande rekening of een leuk product uit Oeganda te kopen, waarvan de winst 100 % ten goede komt aan het startkapitaal.
Er zijn hier in Oeganda verschillende vrouwengroepen die b.v. van oud papier kraaltjes maken, voor mooie kettinkjes en armbandjes. Deze ‘paper beads’ zijn erg populair bij toeristen. Ze zien er mooi uit, zijn duurzaam, is gerecycled materiaal en zijn door lokale mensen gemaakt.. Zo ook zijn er groepen die papier maken van de bast van de bananenboom, olifantengras en ananasafval; hiervan worden dan weer doosjes gemaakt. Nu heb ik het idee opgevat om deze doosjes met losse kraaltjes te verkopen voor kinderen om zelf kettinkjes, armbanden e.d. te maken. Meisjes in het bijzonder vinden het vaak leuk om sieraden te maken. Een leuk cadeautje voor een meisje tussen de 7 en 12 jaar en volledig gemaakt in Oeganda. Naast de doosjes worden er ook wenskaarten gemaakt. Zo ook maakt men mandjes van sisal. De mensen die deze producten maken zijn hiermee ook geholpen met de inkomsten van de verkoop. De producten [waren] te koop op de voorjaarsmarkt in Heemstede op 19 april.Er zijn verder nog wat ideeën om ook vrouwen van Kykabeizi te laten trainen in het maken van deze kraaltjes, kettinkjes en mandjes die we zouden willen verkopen in Nederland en België. Dan kunnen ze hiermee ook een eigen business maken. Hiervoor is echter natuurlijk wel afzetmarkt nodig. Die hopen we dan in Nederland en België te vinden.
Het plan is dus om tenminste 5000 euro te verzamelen. Dit bedrag zal in fases worden overgemaakt op de bedoelde bankrekening. Een Oegandeze maatschappelijk werker, Kakunta Daniel, die ik goed ken en die de mensen van deze community goed kent zal eens in de paar weken gaan kijken en de groep begeleiden bij het opzetten en beheren van het leningensysteem. Hij zal aan mij rapporteren en dan zal ik proberen om eens in de 3 maanden op bezoek te gaan.We noemen dit project “TUCHWEMU” hetgeen in de lokale taal van dat gebied, Runyankore genaamd, betekent: WE TAKE ACTION. Dit is het gevoel dat mij overkwam toen ik weer terug was geweest in Kyakabeizi. Het is tijd om eens actie te ondernemen. We nemen het heft in eigen handen en gaan gewoon zelf aan de slag om deze mensen uit de armoedespiraal te halen. Het zijn allemaal mensen die net zoals u en ik hun dromen hebben voor zichzelf en voor hun kinderen. Helaas hebben ze niet de middelen om hun dromen tot werkelijkheid te laten komen. Laten we ze een handje helpen. Dit hebben ze zo verdiend!!
Natuurlijk zijn er geen garanties dat het lukt maar ik wil mijn best doen om het te proberen. En als we het niet proberen weten we het nooit. Zoals ik al vermelde: “met de grote ontwikkelingsbudgetten die in Oeganda binnenstromen is het niet gelukt”.Mocht u geraakt zijn door dit verhaal en ook denken, ik wil hieraan meedoen, dan kunt u geld doneren op onderstaande bankrekening in Nederland. Wilt u op de hoogte blijven van het project, vermeld dan uw e-mailadres op uw overschrijving. Als u meer informatie wilt kunt u mij altijd een e-mail sturen op emailadres rombouts@utlonline.co.ug
Naam rekening: Tuchwemu
Rekeningnummer: 384465862 te HeemstedeWebare munonga munonga
(heel veel dank in het Runyankore)Ingrid van ’t Hof
Een artikel uit MO:
De Oegandezen vinden dat hun regering het toerisme te weinig promoot. Hun land heeft met zijn warme klimaat en uitzonderlijk attracties zoals de berggorilla alles in huis om evenveel toeristen te lokken als buurland Kenia.
Zie link
Kwestie van op deze blog toch de Oeganda-interesse gaande te houden: het Britse Rode Kruis heeft een game online gezet waarin een Oegandese tiener zijn moeder probeert terug te vinden in een door oorlog verscheurd land. Lees meer op ZDNet.be
Een van de auteurs van de Bradt-gids over Oeganda gaf ook een nieuwsbrief uit, maar deze wordt vanaf nu vervangen door een blog: http://bradtugandaupdate.wordpress.com. Meer info van de man zelf is te vinden op http://philipbriggs.wordpress.com.
Het is alweer een tijdje geleden, maar met de drink in Wortel in het vooruitzicht trok dit artikel in De Morgen vandaag toevallig mijn aandacht. Hoe het met de politiek ten opzichte van Bwindi gesteld is, wordt er niet bij verteld – maar meer aandacht voor betere bescherming van dergelijke unieke parken vind ik toch een goede zaak. Laten we hopen dat het allemaal geen dode letter blijft.
Lees dit onthutsende bericht : link
Nog een eentje in de reeks ‘tv-programma’s die iets met Oeganda hebben te maken’:
Extreme Dreams with Ben Fogle
Ben Fogle chose a team of adventurers for his trip to Uganda in a previous episode, and now they’re off to the Mountains of the Moon, said in legend to be the source of the Nile. The team are dropped into the tropical Ugandan rain forests where thick vegetation, baking heat and treacherous underfoot conditions already threaten the team’s progress. (Link)
Vijf afleveringen ‘reality’ op BBC2, vanaf 19h30 deze avond tot en met vrijdag 01.02.08.
Tijdens de voorbereidingen (en ter plaatse) hebben we gesproken over mogelijke bergtochten in de Ruwenzori. Misschien komen we deze week te weten of de juiste beslissing hebben genomen?
Voer voor liefhebbers van statistiek: http://www.express.be/zint/dvp_articles.ChannelDetail?IdA=1598